Begin September heb ik voor de tweede maal de Amsterdamse Waterleidingduinen bezocht. Ditmaal zonder collega, en dus lekker in me eentje. Deze keer had ik gekozen voor ingang de Oase in plaats van Panneland.
Vroeg uit de veren, om zo lekker op tijd van dit prachtige natuurgebied te kunnen genieten.
Ik had gekozen voor de langste aangegeven wandelroute (blauwe).
Al snel kwam ik de eerste man Damhert tegen.
Ik vervolgde de wandelroute en zag in de verte deze vrouw Damhert rustig eten.
Ik probeerde langzaam dichterbij te komen, zonder dat ze me doorhad. Toen er plots een aantal andere Damherten, rechts de bosjes uitkwamen sprinten.
Eén daarvan bleek haar jong te zijn, en ze keken me aandachtig aan allebei.
Een stuk verderop kwam ik deze waterval tegen, omdat het nog lekker vroeg was, was het heerlijk rustig, en hoorde ik alleen het gespetter van deze waterval,
totdat ik ineens links van me keek. Een Blauwe Reiger.
Hij pakt zijn vishengeltje.....
en probeert uit te gooien....
Helaas zonder succes, zijn vishengeltje ligt achter hem.
Ik loop nog steeds via de blauwe paaltje, en kom dan aan bij de schuilhut. Daar maak ik deze opname van het kanaal.
Na even een hapje en een drankje te hebben genuttigd, loop ik verder......wat een rust en stilte....heerlijk dacht ik bij mezelf. Ik kijk ver voor me uit, en zie dan een jong Damhertje rustig te grazen aan het gras. Ik probeer langzaam dichterbij te komen, totdat die me ziet, en de benen neemt.
Ik zoek weer naar een blauw paaltje, en dan wordt ik door een donkere Hinde wegwijs gemaakt.
Het is jammer dat ik nog niet echt de exacte gebieden bij naam ken, maar deze groep jonge Damhertjes kwam ik tegen waar ook koeien grazen.
Even verderop kwam ik weer een Damhert tegen, die ik nog van redelijke afstand vast kon leggen.
Totdat ik iets verder op bij een soort t-splitsing, wat gedraaf hoor. Jahoor een hele groep Damherten sprinten vanaf mij gezien, van rechts naar links. Snel de camera richten en proberen er een aantal redelijk scherp erop te krijgen.
Het ging zo snel, dat ik nog net deze erop kon krijgen. Maar wat een gave ervaring en moment. Ze hoorde vast aan de andere kant iets, waardoor ze het op een sprinten zette.
Het zonnetje begon langzaam aan te schijnen, terwijl ik dit jonge man Damhert tegenkwam op een heuvel.
Na ruim dik 2 uur kwam ik onderweg nog dit Bonte Zandoogje tegen,
en ook een aantal enorme Parasolzwammen tegen, o.a. deze.
Natuurlijk kom je dan aan het einde ook langs het bezoekerscentrum "De Oranjekom"
Waar ik lekker een bakkie genomen heb, en tegelijkertijd genoot van de opgezette dieren, die daar te zien zijn.
Nadat ik een plattegrond daar gekocht had van de AWD, liep ik richting me auto met een heel trots gevoel.
Wat was het een mooie vroege ochtend in de AWD en wat had ik veel gezien.
Wil iedereen bedanken voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog Natuurgebied "Bargerveen"
Tijdens mijn vakantie in Drenthe, heb ik ook een paar keer het enorme Hoogveen natuurgebied Bargerveen van circa 2.200 hectare bezocht. Het Bargerveen bestaat uit drie delen: in het noorden het Meerstalblok, in het midden het Amsterdamsche Veld en in het zuiden het Schoonebeekerveld.
Mijn eerste wandeling begon bij het deel het "Meerstalblok" van circa 500 hectare groot. Aangezien ik er nog nooit eerder was geweest, heb ik me netjes via de aangegeven (langste) wandelroute laten leiden, in dit prachtige natuurgebied.
Wat aan het begin al meteen opviel was dit natuurverschijnsel.
Ook kwam ik een aantal moerasplassen tegen, wat een mooi kleurrijk effect geeft.
Helaas was er op dat moment geen watervogel te bekennen in één van deze moerasplassen.
Een beeld waar het Drentse Landschap bekend om staat is natuurlijk:
Schapen
en Heide.
Bijna aan het einde van de wandelroute kom ik weer wat moerasplassen tegen,
met daarin die afgebroken bomen, wat toch wel een apart beeld geeft.
De zon begon ook ineens te schijnen.
Na ruim 2,5 uur gelopen te hebben, kwam ik weer bij het beginpunt, waar ik ben gestart. Ik kijk om me heen, en zie een stukje verder een vogelkijkhut staan.
Terwijl ik daar naartoe loop vliegen deze Kolganzen over.
Eénmaal aangekomen bij de vogelkijkhut, is er weinig tot niets waar te nemen, dan alleen maar water en heide.
Ik loop richting uitgang, en zie dan enorm veel Boerenzwaluwen laag overvliegen, van de ene plas naar de andere.
Heb er gelukkig ééntje redelijk kunnen vastleggen.
Niet normaal hoe snel ze langs en over je heen vliegen, bijzonder om te zien.
Na een aantal minuten op het zandpad te hebben gestaan, waar de Boerenzwaluwen continu overvlogen, zag ik dat er een aantal aan het uitrusten waren op een ijzeren hekje, die in het water lag.
Het bleek de Jongere Boerenzwaluwen te zijn.
Ze vlogen ook regelmatig in deze boom.
Terwijl ik terugliep naar de auto, kwam ik in een plas ook nog deze 2 jonge fuutachtige tegen.
Misschien dat iemand de exacte naam weet, van deze fuutachtige.
Aangezien de Bargerveen zo'n groot natuurgebied is, wilde ik er nog meer van zien. Ik wilde graag de volgende keer naar het Amsterdamsche Veld, omdat dat omringd is met vele wateren, wat ook onderdeel is van Bargerveen.
Via een heel lang zandpad door Meerstalblok deel gelopen te hebben, kwam ik dit zitbankje tegen, met wat keien.
Voor mij even een mooi moment om ff een paar minuten te stoppen, en van het uitzicht te genieten.
Na die paar minuten vervolgde ik mijn wandeling naar Amsterdamsche Veld. IK kwam weer een heel lang onverhard pad tegen.
Terwijl een fietser me gepasseerd heeft, maak ik deze opname.
Rechts vanaf het pad zie ik dit mooie uitzicht.
Ook links vanaf het pad heb ik mooi uitzicht op de heidevelden.
In de verte zie je een rij windmolens staan,vanaf daar is de Duitse grens.
Eénmaal het lange pad gelopen te hebben zie ik een informatiebord staan met Het Amsterdamsche Veld erop.
Ik volg het pad naar links, en zie al wat water liggen een stukje verder. Met een stevige wind in me rug, kom ik aan bij de watergebieden, en zie de windmolens ook al een stuk dichterbij staan.
Groot felgroen moerasgebied.
Er vlogen nog een enkele Boerenzwaluwen over het water, maar meer vogels waren er dan ook niet te zien.
Ik besluit terug te lopen naar de uitgang, want aan 1 kant begon er steeds meer donkere lucht aan te komen, en aangezien ik nog een behoorlijk stuk terug moet lopen, maak ik op dat lange pad deze laatste opname. Waarbij je goed kan zien dat de zon half achter die donkere lucht schijnt.
Deze blog is iets langer geworden dan dat ik voor ogen had, maar omdat het 2 wandelingen zijn van 1 groot natuurgebied, wilde ik het graag in 1 blog plaatsen.
Iedereen hartelijk dank voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog "De Huismus".
Groeten,
Remco
