woensdag 28 november 2012

Rallen!...Je kunt er bijna over vallen!!

In de lente en zomer van dit jaar ben ik meerdere malen naar het natuurgebied "De Groene Jonker"geweest. Ik hoopte daar eigenlijk mooiere foto's te kunnen maken van de Geoorde Futen met jong, maar helaas waren die dit jaar niet tot nauwelijks gezien in dit gebied. Ja enkele keren af en toe van hele grote afstand, waarbij ik niet eens de moeite heb genomen om de ontspanknop in te drukken. 
Ondanks mijn vele bezoekjes in de GJ heb ik er toch hele fraaie momenten meegemaakt en gelukkig ook kunnen vastleggen, van de Lepelaars bv. Maar ook van een Slobeend (v) die pal voor mijn neus landde tijdens zonsopkomst begin Juli.

Slobeend (Shoveler, Anas clypeata)




























Hoewel de zomer net begonnen was, was het een mooie zonnige ochtend tijdens mijn bezoek begin juli. Een moeder Kuifeend met kroos durfde wel de grote plas op met haar jonkies.

Kuifeend (Tufted Duck, Aythya fuligula)


























Vanaf het loopbruggetje kon ik ook een portret maken van deze Fuut die net weer bovenkwam.

Fuut (Great Crested Grebe, Podiceps cristatus)



























Begin September besluit ik weer een bezoek te brengen aan dit prachtige natuurgebied. Ik had namelijk gelezen dat in de laatste week van augustus het waterschap Amstel, Gooi en Vecht en beheerder Natuurmonumenten het water in de Groene Jonker heeft laten zakken, omdat deze zomer weer zéér nat is geweest. Hierdoor is het waterpeil in de Groene jonker niet zover gedaald als gebruikelijk. Door het water uit dit gebied te laten lopen ontstaan er slikken wat dan weer voordelig moet zijn voor de trekvogels, die vanuit Scandinavië Nederland aandoen op hun weg naar het zuiden. Veel van deze vogels vinden onderweg eten in vochtige, onbegroeide gebieden. Door de ingreep zal de Groene Jonker in deze tijd precies als een gedekte tafel klaarliggen voor de trekvogels die naar verwachting het gebied ook massaal als tussenstop zullen gebruiken. Als ik in die periode kijk op waarneming.nl zie ik dat het niet alleen voordelig is voor de trekvogels, maar ook voor de verborgen en geheimzinnige rallen. Ik zie de Porseleinhoen, Waterral en zelfs de zeldzame Kleinst Waterhoen voorbij komen op waarneming. Als vogelliefhebber is dat natuurlijk héél aantrekkelijk. Aangezien ik deze Rallen nog niet eerder voor mijn lens heb gehad, besluit ik ook wéér een bezoek te brengen aan de GJ. 

Ik kom 's morgens vroeg op 4 september aan. Het is nog behoorlijk mistig. Een goede foto maken zit er dan ook niet in met de dichte mist. Ik loop rustig een rondje in het gebied. Als de mist langzaam aan is weggetrokken komt de zon mooi tevoorschijn. Ik krijg de eerste Waterral te zien op een slik. Weliswaar op enige afstand, maar ben er al blij mee.

Waterral (Water Rail, Rallus aquaticus)




















Nu ze zich op onbeschutte open vlaktes bevinden, blijven ze nog behoorlijk schuw. Voor het geringste duiken ze alweer meteen het riet in.

Ik krijg ook voor het eerst de prachtige Porseleinhoen te zien. ook die zijn toch nog wel schuw en kan ik ze toch niet van dichterbij vastleggen dan dit.

Porseleinhoen (Spotted Crake, Porzana porzana)




















Nadat ik merk dat ik hem niet mooier op de foto kan krijgen, ga ik even kort opzoek naar die andere ral, de Kleinst Waterhoen. Die blijkt nog schuwer te zijn en nog moeilijker te fotograferen. Die krijg ik helaas niet te zien, maar gelukkig is er nog meer te zien in de GJ. 

Deze Kievit zat rustig op zijn gemak in het ochtendzonnetje te foerageren.

Kievit (Lapwing, Vanellus vanellus)





















Niet veel later krijgt deze Kievit gezelschap. Er landt een juveniel Kemphaan die ook rustig zijn hapje bij elkaar eet. Voor mij een mooi gelezen kans om die op de gevoelige plaat vast te leggen.

Kemphaan (Ruff, Philomachus pugnax)





























































Als ik daarna weer naar de plek loop waar ik eerder een Waterral heb gezien, zie ik in mijn rechterooghoek een vogel wegduiken in het riet. Ik kan nog net zien dat het een Waterral is. ik blijf ruim een half uur op de plek staan, totdat de ral langzaam aan en voorzichtig weer uit het riet komt lopen. Het word me duidelijk dat het hier gaat om een jonge Waterral. Ik maak snel een aantal opnames voordat die weer het riet induikt. De juveniel voelt zich nu al wat veiliger en loopt rustig rond opzoek naar iets eetbaars.

                   Juveniel Waterral (Water Rail, Rallus aquaticus)


Zo zie je de Waterrallen nooit en zo zie je zomaar een juveniel Waterral. Gelukkig is mijn geduld beloond en heb ik er alsnog een aantal foto's aan overgehouden. Ik wil eigenlijk alleen de Porseleinhoen nog redelijk op de plaat hebben van iets dichterbij, maar dat gaat mij op dezelfde plek als de eerdere foto van de Porseleinhoen niet lukken. Ik loop daarom maar langzaam richting de uitgang. Ik zie dan op het wandelpad verschillende fotografen staan met de camera's op statieven. Als ik dichterbij kom zie ik wat ze aan het fotograferen zijn. Nog een Porseleinhoen!!!, maar nu veel dichter bij het wandelpad. De Porseleinhoen is namelijk druk bezig om voedsel te zoeken op een droog gelegen plas. Zo krijg ik uiteindelijk toch nog de prachtige verborgen Porseleinhoen op de foto. :-)

                   Porseleinhoen (Spotted Crake, Porzana porzana)


En zo ga ik weer met een tevreden gevoel naar huis en kan ik op mijn wensenlijst weer 2 vogelsoorten doorstrepen, waarbij de Porseleinhoen eerlijk gezegd in eerste instantie nog niet eens opstond. :-)

Voor meer foto's van de Porseleinhoen, Waterral, Kievit en Kemphaan kan je een kijkje nemen op mijn homepage of bij Galleries/Recente foto's.

Mijn volgende blog belooft één van mijn mooiste te worden van dit jaar. Nee geen vogelblog, maar een zoogdieren blog. Hou dit blog dus goed in de gaten, want ik ben nog steeds bezig met een inhaalslag aan blogs.

Gelukkig ben ik wel al bijna bij met het bekijken en reageren op al jullie blogs die ik gemist heb de afgelopen tijd.

Tot snel!!

Gr,

Remco 

zondag 18 november 2012

Vóór de Edelherten Bronst 2012

Elk jaar is het een aantrekkelijk spektakel op de wildbaan tijdens de Edelherten bronst in de Hoge Veluwe. Een massa mensen komen in die periode (September) naar de wildbaan toe om een glimp op te vangen van de deze bronsttijd en zo nodig zoveel mogelijk foto's maken van de Edelherten aldaar. Dit jaar heb ik totaal geen zin om mij tussen die menigte aan te sluiten om dat ene plaatje te maken, waar je altijd op hoopt (gevecht, paring, lepelen).

Ik besluit daarom om eind augustus al naar de Hoge Veluwe te gaan. Ten eerste staat de heide dan nog mooi in bloei en ten tweede scheelt het enorm in de drukte aan fotografen. Vorig jaar heb ik mijn vriendin overgehaald om mee te gaan naar de Edelherten, maar nadat ze van mij te horen krijgt dat ik ruim een uur of langer moet rijden, haakt ze af.  Als ik dan een dag van tevoren van iemand te horen krijg dat ze pas laat gevoerd werden en pas tegen 20:00 uur uit de dekking kwamen, twijfel ik toch wel een beetje om alsnog te gaan.

Ik besluit toch te gaan. Ik kom rond 17:00 uur aan op de wildbaan en zie dat er nog zat plek is op het 2de veld. Ik kies mijn plekje uit en wacht geduldig af. Als de boswachter al om 17:30 uur aankomt met zijn emmertje dan hoop ik maar dat de herten niet lang op zich laten wachten. Gelukkig rond 18:00 uur komen er al een aantal Edelherten uit het bos gelopen.


   
Vorig jaar rond dezelfde periode kreeg ik helaas alleen maar een grote groep Hindes te zien. Ditmaal komen eerst de Edelherten, inclusief 2 Spitsers en plaatshert, uit de dekking.

Niet veel later komen ook de dames aan.



























Voorzichtig verkennen ze het gebied en komen langzaam dichterbij op zoek naar het gestrooide voedsel.





Het plaatshert houd de boel goed in de gaten.




























Een Spitser heb ik eigenlijk nog nooit eerder op de Wildbaan gezien des te blijer word ik als die even mooi gaat poseren.




























Hier samen met nog een iets ouder Edelhert.






























En hier samen met het Plaatshert.




Maar het mooiste van deze vroege avond was toch wel het moment dat een Spitser samen met een Hinde ging vechten (lepelen).

Van een horizontaal formaat foto's verticale uitsnedes gemaakt om het moment mooi op de foto's te laten overkomen.






















































Dit was toch wel het hoogtepunt van deze vroege avond op de wildbaan, Hoge Veluwe.

Tot slot heb ik ook nog ruim anderhalve minuut de filmoptie op mijn camera gebruikt om bij thuiskomst mijn vriendin en jullie toch een beetje te laten meegenieten van mijn bezoek aan de Edelherten. Zet hem wel even op HD kwaliteit voor betere scherpe beelden (tandwieltje rechtsonder).



Wil je nou echt mooie foto's zien van de Edelherten Bronst 2012 dan verwijs ik je graag door naar de schitterende blogs van medebloggers Greet en Ben.

Iedereen hartelijk dank voor zijn/haar bezoek en reactie op mijn vorige blog, De zoektocht gaat verder.....

In mijn volgende blog weer de aandacht naar de vogels. ;-)

Groeten,
Remco


ps. Ik ben druk bezig met een inhaalslag om al jullie mooie blogs te bekijken en een reactie achter te laten. Ik ben al op de helft :-).

dinsdag 13 november 2012

De zoektocht gaat verder.....

De zoektocht naar mooie natuurmomenten gaat verder.........en mijn nieuwe blogs gaan gelukkig ook verder!! Na 2 maanden eindelijk weer een nieuw blog. Ik moet daardoor wel terug in de tijd, want ik heb de afgelopen tijd niet alleen maar binnen gezeten. Gelukkig kreeg ik zo nu en dan de kans om op pad te gaan met mijn camera. Zo ben ik 2 weken in augustus er tussenuit geweest voor wat meer ontspanning en rust vlakbij de Veluwe. Even mijn hoofd legen en nergens meer aan denken waar ik me druk om moet maken. Uiteraard ging de camera uitrusting als eerste mee. Ik had al van tevoren in mijn gedachten dat ik van daaruit naar de OVP zou gaan, maar nadat ik er achterkwam dat het dan alsnog ruim 1 uur rijden is, heb ik er maar van af gezien. Ik heb wat rondgekeken in de buurt van Zwolle op het net om te kijken of daar eventueel aantrekkelijke plekjes te zien zijn. Zo ben ik er via een facebook vriend achtergekomen dat er verschillende vogelkijkhutten staan in de buurt van Zwolle.

Via waarneming.nl gekeken wat er zoal gezien is rondom die vogelkijkhutten. Ik besluit zonder enige verwachting naar de eerste kijkhut te gaan. Eénmaal aangekomen valt me al meteen op dat er een slik ontstaan is door de enorme droogte van een paar dagen ervoor (30C). De eerste vogels die ik zie zijn: aantal Grote Zilverreigers, Watersnippen, Groenpootruiters en Witgatjes. Wat ben ik blij dat hier Watersnippen zitten. Die vind ik zo mooi qua doortekening en schutkleur, en ik heb ze nog niet eerder kunnen fotograferen. Helaas heb ik af en toe wel moeite met het hoge riet wat er voor de hut groeit, maar gelukkig hebben andere vogelaars/fotografen een stukje weggehaald. De Snippen komen erg dichtbij de hut, wat het voor mij niet makkelijker maakt om van bovenaf foto's te maken.


Watersnip (Snipe, Gallinago gallinago)


























Uiteindelijk lukt het me om een paar opnames te maken tussen het riet door.






















































Ik krijg zelfs even te zien dat 1 Watersnip zich even uitrekt. Normaal gesproken blijven ze zo een half uur stilstaan op 1 plek zonder beweging.






























Maar het zijn niet alleen Watersnippen die ik voor de hut te zien krijg. Ik hou ook de aantallen Grote Zilverreigers in de gaten, alleen zaten die nog aan de overkant van het water en net iets te ver voor het bereik van mijn 420mm lens. De Groenpootruiters komen wel al dichterbij de hut foerageren. Ook die had ik nog nooit voor mijn lens gekregen.


Groenpootruiter (Greenshank, Tringa nebularia)

























Ik heb zoals gewoonlijk wéér een prachtige ochtend uitgekozen, want begin van de ochtend onstond er mist die langzaam aan door de zon verdween, waardoor ik prachtig licht krijg. Als er dan ook nog eens geen zuchtje wind staat, dan levert dat nog mooier opnames op. Waarbij je de spiegeling in het water als kado krijg. :-)




























Er is zoveel te zien rondom- en boven de hut dat ik snel mijn camera in de lucht focus om deze overvliegende Lepelaar vast te leggen.
Een geslaagde shitfoto.


Lepelaar (Spoonbill, Platalea leucorodia)


























De Witgatjes komen ook voorzichtig dichterbij de hut foerageren.


Witgat (Green Sandpiper, Tringa ochropus)



























En uit het niets duikt er ineens een Fitis pal voor me neus op een rietstengel. Mooier kun je ze niet krijgen lijkt mij.


Fitis (Willow Warbler, Phylloscopus trochilus)


























Dan gaat mijn aandacht uit naar een roofvogel die aan de overkant in een boomtop zit. Ik hoor al vrij snel door een medefotograaf dat het een Buizerd is. Ik weet niet wat dat is met roofvogels bij mij. Ik krijg ze letterlijk nooit fraai op de foto van een redelijke afstand. Ik moet het altijd maar doen met een roofvogel in landschap. Toch vind ik deze wel geslaagd en gaat het nu meer om het totaal plaatje i.p.v. de Buizerd alleen.


Buizerd (Buzzard, Buteo buteo)


























Gelukkig heb ik met een Grote Zilverreiger minder moeite, want die komt wel gelukkig vlak voor de hut zitten. Wat zijn ze mooi wit van dichtbij....de jachttechniek spreekt me altijd zo bijzonder aan van de reigers. Ja zoals ik al eerder zei....alles werkte heel goed mee voor een geslaagde foto.


Grote Zilverreiger (Great White Heron, Egretta alba)






















































Verder zie ik nog regelmatig een paartje ijsvogels laag over het water scheren vlak voor de hut. Eén keer lijkt het er zelfs op alsof een IJsvogel de hut in komt vliegen zo dichtbij. Wel bijzonder gaaf om te zien. Het is trouwens mijn eerste IJsvogel waarneming van dit jaar. Helaas heb ik er geen foto's van kunnen maken. Maar een IJsvogel zien op zich na zoveel maanden is ook al genieten.


Ik hoop mijn kansen te vergroten om een IJsvogel te kunnen fotograferen in een andere vogelkijkhut ook vlakbij Zwolle. Daar is namelijk een paar dagen ervoor een aantal keren een IJsvogel gefotografeerd op een tak vlak voor de hut. Ik heb daarom een dag uitgekozen waarbij het droog zou blijven. Ik kom als eerste aan 's morgensvroeg in de 2de vogelkijkhut. Het looppad daar naartoe word ik al goed wakker gehouden door het IJsvogel geluid. Dat belooft al véél goeds. Als ik me ruim 1 uur in de hut bevind zie ik nog steeds geen IJsvogel door mijn kijker, wel hoor ik ze regelmatig, maar laten zien ho maar.
Er komen nog 2 fotografen de hut binnen en een half uur later zie ik de eerste IJsvogel door mijn kijker. Behoorlijk ver zit hij op een takje van een struik in half tegenlicht. De afstand is ruim 150m. Foto? Vergeet het maar. Ik geniet lekker van het moment door mijn kijker als er plots nog een IJsvogel bij komt. Waarom nou zover van de hut vandaan? Terwijl er takken zat voor de hut liggen. Ja na 2,5 uur raak ik een beetje gefrustreerd. Nog helemaal geen één foto kunnen maken. Ohja....in de tussentijd maak ik dankbaar gebruik van een Paardenbijter die steeds vlak voor de hut vloog.


Paardenbijter (Aeshna mixta)
























Na ruim 3 uur in de hut te hebben gezeten, hou ik het voor gezien en geef ik het op. Ik loop richting de uitgang op het wandelpad en blijf goed om mij heen kijken.....je weet maar nooit toch? Als ik dan bijna bij mijn auto ben, zie ik rechts van mij in een struik een IJsvogel op een tak zitten in de schaduw!!! Ik heb mijn camera in mijn hand en tijd om hem op mijn monopod te schroeven heb en durf ik niet. Ik maak 2 foto's, maar ik hoor aan mijn sluiter dat de foto's mislukken. :-(
Totdat de IJsvogel zich verplaatst naar een takje die in het water is gevallen op een zonnig stukje. Ik ga achter een boom(pje) staan met mijn lens tegen de boom aan als ondersteuning. Ik maak zoveel mogelijk foto's in de hoop dat er een aantal scherp zijn. gelukkig....er zijn er een paar redelijk gelukt.


IJsvogel (Kingfisher, Alcedo atthis)

























De Ijsvogel blijft gelukkig een paar minuten zitten en vliegt dan naar een verderop gevallen tak vlak boven het water.



Als ik de foto's terugkijk zie ik dat ik een juveniel Ijsvogel gefotografeerd heb. Te zien aan de donkere pootjes en de geblokte borstveertjes.

Zo ben ik uiteindelijk toch nog met een héél blij gevoel huiswaarts gegaan,
en heb ik mijn eerste IJsvogelfoto's van dit jaar kunnen maken. :-)

Meer opnames zijn te zien op mijn vernieuwde voorpagina (homepage).


Jullie begrijpen inmiddels wel dat ik een enorme achterstand heb opgelopen met jullie blogs te bekijken en te reageren, en niet te vergeten de vele blogs die ik allemaal nog moet gaan maken voor het eind van dit jaar.

Nu het stukken beter met me gaat, zal ik ook veel actiever worden op blogger.

Mijn excuses voor sommigen die mijn reactie hebben gemist op jullie nieuwe blogs. Jullie kunnen van mij dan ook niet verwachten dat ik nú al jullie oude blogs ga terugkijken en ga voorzien van mijn reactie. Wel zal ik natuurlijk de blogs bekijken die zo mooi zijn en mij aanspreken dat ik daar wel een reactie MOET plaatsen. ;-)


Alvast bedankt voor jullie begrip en eventuele reactie op dit nieuwe blog.

Ik adviseer jullie wel om mijn blogpagina in de gaten te houden de komende weken, want er komt nog héél wat moois aan!!!!!

Mocht je alvast nieuwsgierig zijn kun je voor de laatste foto updates mijn facebook pagina volgen ('vind ik leuk' knop indrukken).


Groeten,

Remco

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...