Allereerst wil ik iedereen bedanken die een reactie heeft achtergelaten op mijn vorige blog: Baardman/vrouw in de sneeuw. Het heeft me een record aantal reacties en bezoekers opgeleverd, en de nodige veren in mijn kont. ;-)
Nu mijn volgende blog. Opzoek naar de Roerdomp. Een schuwe vogel met zijn enorme beschutte verenkleed zie je hem nauwelijks, maar in de winter duikt die dan toch steeds vaker op. Ik zie dan ook dat een roerdomp zich regelmatig heeft laten zien rondom de vogelplas Starrevaart in Leidschendam. Lekker dichtbij huis, dus een bezoek aan de vogelplas zat er al snel in. De eerste keer goed gezocht tussen de rietkragen naar deze bijzondere reigersoort. Langs de plas en vanuit de vogelkijkhut, maar helaas geen enkele waarneming omtrent deze Roerdomp. Wel krijg ik een kans om een aantal Brilduikers vast te leggen vanuit de vogelkijkhut. Duidelijk een paartje Brilduikers....zie hier de mooie getekende man Brilduiker.
En hier de vrouw Brilduiker.
Net voordat ze een duik nam drukte ik af..
Ik heb ze ook beide op 1 foto gekregen. Brilduiker m/v (Goldeneye Bucephala clangula)
Niet alleen Brilduikers zwommen rondom de hut, ook deze man "Tafeleend" (Pochard, Aythya ferina)..
en nog zo'n mooie man de "Slobeend" (Shoveler, Anas clypeata).
Maar eigenlijk kwam ik niet voor deze eenden. Ik kwam voor de Roerdomp!!! Uiteindelijk niet gezien en gehoord. Na 1,5 uur in de hut hebben gezeten ga ik huiswaarts. Ik kijk 's avonds nog even op waarneming.nl....jullie raden het al. 2 mensen hebben de Roerdomp gespot inclusief foto's!
Nogmaals in de herkansing dan maar. ik kom rond half 10 aan bij de Vogelplas, en zie een reigersoort bij het riet staan. Ik loop voorzichtig dichterbij. Het enige wat ik kan doen is er een foto van maken.
Inderdaad een Reigersoort, maar niet de reiger die ik zoek. Ik hoor af en toe wat gekraak in het riet en besluit toch maar even aan de kant geduldig te wachten. Als de Roerdomp zich dan laat zien levert mij dat mooie plaatjes op. Wachten, wachten...kijken door mijn verrekijker, en denk hem te zien, maar als je lang genoeg door je kijker kijkt naar het riet, zie je bijna door de kleuren en vormen overal wel een Roerdomp in. Ik vind het te lang duren en draai me om. Ik zie zomaar een biddende Torenvalk achter me in de lucht zweven. Ik concentreer me op de biddende Torenvalk, want dat is zo mooi om te zien. Helaas het weer werkte echt zwaar tegen. Bewolk grijs, dus ISO omhoog en +0,7 overbelichten. Dat wordt moeilijk om daaruit nog mooie foto's te halen. Ik heb toch me best gedaan om er alles uit te halen. ben toch wel tevreden met deze foto's...het prachtige moment is in ieder geval goed te zien.
Hier kan je een beetje een indruk krijgen wat voor weer het was. Wat had deze mooi geweest tijdens een zonnige dag met een blauwe lucht als achtergrond.
Van de onderstaande foto's heb ik geprobeerd er een beetje kleur in te krijgen.
Uiteindelijk vlieg die verder weg, en ik loop nog even naar de vogelkijkhut. De eerste bijzondere vogel die ik te zien krijg vanuit de hut is een Kluut.
Op het vogeleilandje tussen de vele Scholeksters en Kieviten. Ook waren er al een aantal Grutto's gearriveerd vanuit Afrika. Ja de lente is duidelijk in aantocht. Ook dobberde er 2 Rosse Stekelstaart eenden voor de hut. Af en toe de oogjes open en weer dicht.
Ook vanuit de hut geen enkele Roerdomp kunnen zien...helaas. Voor mij dus een (roer)domper, maar gelukkig ging ik niet met een leeg kaartje naar huis.
Omdat ik nog steeds genoeg moet bewegen ga ik regelmatig bij mij in de buurt naar het Landgoed te Werve. Daar zag ik toen er nog genoeg ijs lag 2 Ooievaars op staan. Ik waagde me ook op het ijs en kon deze foto maken.
Nadat ze één voor één wegvlogen kon ik er ook nog een fraaie serie van wegschieten.
Een paar weken geleden heb ik ook de onderstaande foto daar gemaakt, die ik toen op twitter en facebook plaatste. Ik vind het wel een mooie setting met die rode takken. Ik vroeg dan ook op twitter hoe zo'n struik heet met die rode takken. Ik kreeg al snel een antwoordt van Coby (natuurkieker) dat het een Kornoelje struik is.
Helaas in dit blog geen foto's van Roerdomp die ik in mijn hoofd had, vandaar maar een plaatje opgezocht van een getekende Roerdomp.
Wil je nog meer foto's zien die ik hier nog niet getoond heb, hou dan mijn site www.rvdaalenfotografie.nl in de gaten!!!
Tot de volgende blog. ;-)
Groeten,
Remco
dinsdag 28 februari 2012
donderdag 16 februari 2012
Baardman/vrouw in de sneeuw!!!
Ik kan jullie nu al verklappen dat dit mijn mooiste blog is van 2012 tot nu toe.
Ik kwam erachter dat hier in de buurt regelmatig Baardmannen gezien waren. Met name bovenin het riet vanwege de zaden. Laat ik nou net deze vogel op mijn lijstje hebben staan van wat ik in mijn hoofd heb zitten. Baardman hoog in het riet tussen de zaden.. Ik besluit om 2x naar dat gebied te gaan, mocht het de eerste keer te zijn tegengevallen, kan ik altijd in de herkansing gaan. De eerste keer met vrij bewolkt weer daarheen gereden. Het geping van de Baardmannen was al vrij snel te horen, maar omdat er redelijk wat wind stond, en dus ook bewolkt was, lieten ze zich niet zo makkelijk fotograferen. De meeste doken naar beneden, om zo geen last te hebben van de wind en de kou, en sommige kozen dus wel om de zaden uit het riet te pikken. Camera op monopod op de baardman gericht en hopen dat hij lang genoeg blijft zitten. Jawel.....gelukkig deed deze Baardman dat, maar...
er stond nogal wat wind, dus zodra deze Baardman in de top ging hangen, bewoog die dus des te meer.
Dat maakte het er voor mij niet makkelijker op om hem er scherp op te krijgen, want hij bungelde constant van boven naar beneden. Gelukkig heeft mijn lens niet veel moeite om scherp te stellen, dus kon ik op het juiste moment steeds afdrukken, met daarbij constant een andere achtergrond.
Eén van mijn favoriete vind ik deze
Doordat het redelijk bewolkt was komen de prachtige kleuren van zo'n Baardmannetje wel heel mooi over.
Gelukkig trok die niks van mijn aanwezigheid aan, en kon ik ruim 15 minuten genieten van deze bijzonder mooie vogel.

Wat was ik blij dat alsnog 1 Baardman mij de gelegenheid gaf om zulke foto's te maken, want anders had ik toch met een ander gevoel huiswaarts gekeerd.
Ik was natuurlijk al héél blij met bovenstaande opnames, maar ik kwam erachter dat ik nog geen enkele foto had van een Baardman (vrouw). Ik besluit daarom wederom een kort bezoek te brengen aan de Baardmannen, ditmaal met stralend zonnig weer, en met nog een laagje sneeuw op verschillende plekken.
Ik kom daar een half uur na zonsopkomst aan, en loop richting het rieten kijkscherm. Het geping komt steeds dichterbij, en ik zie dat ik niet de enige fotograaf ben. Er liggen namelijk al 3 fotografen in de sneeuw op het ijs. Als ik me tussen de fotografen voeg, kan ik mijn ogen bijna niet geloven. een stuk of 8 baardmannen (vrouw,man) zijn aan het foerageren in de sneeuw, omdat de zaden van de vele Lisdodden in de sneeuw gevallen zijn. Ik zorg voor een laag standpunt en maak meteen de eerste paar foto's.
Af en toe gingen er ook een paar de Lisdodde nog in om de zaadjes er tussenuit te halen.
Gelukkig ook de Baardman (vrouw) kunnen vastleggen.
Na een klein uurtje en meer als 200 foto's rijker ga ik met een héél blij gevoel naar huis.
Ik was al dolblij met de opnames van het Roodborstje in de sneeuw, maar deze zijn nog net wat unieker. Ik ben daarom ook super blij met deze foto's die ik heb gemaakt.
De rest van de foto's kun je bekijken op mijn site onder Recente Foto's. Ik heb er totaal 70 foto's geplaatst.
Iedereen weer hartelijk dank voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog:
Wintervreugd(e) en Sneeuwvreugd(e)
Groeten,
Remco
ps. Ik loop weer een beetje achter met het bekijken van jullie blogs, maar dat ga ik de komende dagen weer helemaal goed maken. ;-)
Ik kwam erachter dat hier in de buurt regelmatig Baardmannen gezien waren. Met name bovenin het riet vanwege de zaden. Laat ik nou net deze vogel op mijn lijstje hebben staan van wat ik in mijn hoofd heb zitten. Baardman hoog in het riet tussen de zaden.. Ik besluit om 2x naar dat gebied te gaan, mocht het de eerste keer te zijn tegengevallen, kan ik altijd in de herkansing gaan. De eerste keer met vrij bewolkt weer daarheen gereden. Het geping van de Baardmannen was al vrij snel te horen, maar omdat er redelijk wat wind stond, en dus ook bewolkt was, lieten ze zich niet zo makkelijk fotograferen. De meeste doken naar beneden, om zo geen last te hebben van de wind en de kou, en sommige kozen dus wel om de zaden uit het riet te pikken. Camera op monopod op de baardman gericht en hopen dat hij lang genoeg blijft zitten. Jawel.....gelukkig deed deze Baardman dat, maar...
er stond nogal wat wind, dus zodra deze Baardman in de top ging hangen, bewoog die dus des te meer.
Dat maakte het er voor mij niet makkelijker op om hem er scherp op te krijgen, want hij bungelde constant van boven naar beneden. Gelukkig heeft mijn lens niet veel moeite om scherp te stellen, dus kon ik op het juiste moment steeds afdrukken, met daarbij constant een andere achtergrond.
Eén van mijn favoriete vind ik deze
Doordat het redelijk bewolkt was komen de prachtige kleuren van zo'n Baardmannetje wel heel mooi over.
Gelukkig trok die niks van mijn aanwezigheid aan, en kon ik ruim 15 minuten genieten van deze bijzonder mooie vogel.

Wat was ik blij dat alsnog 1 Baardman mij de gelegenheid gaf om zulke foto's te maken, want anders had ik toch met een ander gevoel huiswaarts gekeerd.
Ik was natuurlijk al héél blij met bovenstaande opnames, maar ik kwam erachter dat ik nog geen enkele foto had van een Baardman (vrouw). Ik besluit daarom wederom een kort bezoek te brengen aan de Baardmannen, ditmaal met stralend zonnig weer, en met nog een laagje sneeuw op verschillende plekken.
Ik kom daar een half uur na zonsopkomst aan, en loop richting het rieten kijkscherm. Het geping komt steeds dichterbij, en ik zie dat ik niet de enige fotograaf ben. Er liggen namelijk al 3 fotografen in de sneeuw op het ijs. Als ik me tussen de fotografen voeg, kan ik mijn ogen bijna niet geloven. een stuk of 8 baardmannen (vrouw,man) zijn aan het foerageren in de sneeuw, omdat de zaden van de vele Lisdodden in de sneeuw gevallen zijn. Ik zorg voor een laag standpunt en maak meteen de eerste paar foto's.
Af en toe gingen er ook een paar de Lisdodde nog in om de zaadjes er tussenuit te halen.
Gelukkig ook de Baardman (vrouw) kunnen vastleggen.
Wat is dit toch prachtig om te zien. Ik had niet eens durven dromen om een Baardman in de sneeuw te kunnen zien, laat staan zo kunnen vastleggen...dit is zeker een wow-moment!!
Net als bij het Roodborstje in de sneeuw, zie je ook hier dat ze hun verenpak opblazen vanwege de kou, als een soort balletje.
Na een klein uurtje en meer als 200 foto's rijker ga ik met een héél blij gevoel naar huis.
Ik was al dolblij met de opnames van het Roodborstje in de sneeuw, maar deze zijn nog net wat unieker. Ik ben daarom ook super blij met deze foto's die ik heb gemaakt.
De rest van de foto's kun je bekijken op mijn site onder Recente Foto's. Ik heb er totaal 70 foto's geplaatst.
Iedereen weer hartelijk dank voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog:
Wintervreugd(e) en Sneeuwvreugd(e)
Groeten,
Remco
ps. Ik loop weer een beetje achter met het bekijken van jullie blogs, maar dat ga ik de komende dagen weer helemaal goed maken. ;-)
donderdag 9 februari 2012
Wintervreugd(e) en Sneeuwvreugd(e)
Vorige week was het dan eindelijk zover....SNEEUW!!! Menige (natuur)fotografen hoopten er al een tijdje op,en kregen eind vorige week een laag pak sneeuw. Ook ik maak natuurlijk dankbaar gebruik van de witte laag sneeuw. Het was voor mij dan ook meteen het moment om mijn winterbanden te testen. Ik besluit niet héél ver van huis te gaan, en kies daarom voor Lentevreugd in Wassenaar. Ik wil graag de Schotse Hooglanders en Konikpaarden in de sneeuw vastleggen.
Eénmaal aangekomen bij Lentevreugd, zag ik dat de boswachter met aanhangwagen, het gebied in rijd. Natuurlijk om de Konikpaarden en Schotse Hooglanders bij te voeren met hooi. Tja zeg dan maar dág met je foto's van de SHL's en Konikpaarden in de sneeuw. Toch loop ik nog een rondje in het gebied, en zie wat Watersnippen en Bokjes wegvliegen. Ja op de foto krijgen is me helaas niet gelukt. Ook vliegen er 2 Groene Spechten achter elkaar in vlucht, ook die gingen te snel voor mij. Uiteindelijk hielt ik het maar voor gezien. Ik ging 2 dagen later nog eens een kijkje nemen in Wassenaar, en toen kon ik nog net een Schotse Hooglander fotograferen in de sneeuw.
Als ik verder het gebied in loop zie ik nog een andere fotograaf aan komen lopen. Het blijkt dus Peter te zijn. Het was behoorlijk koud die morgen en met een straffe wind in het open gebied voelde het al gauw nog kouder aan. Gelukkig heeft Peter koffie bij zich, dus we drinken samen een bakkie en kletsen lekker bij. We horen in de verte het bekende geluid van de WIlde Zwanen in de lucht. We hadden gelijk. Er vlogen even 26 Wilde Zwanen over, waarvan je duidelijk kunt zien dat er één jonge bij zit.
Nadat er verder weinig te zien was, en ik bijna geen gevoel meer had in mijn vingers, besluiten we naar huis te gaan.
Het was nog redelijk vroeg dus had ik nog even de tijd om naar mijn vaste plekkie te gaan hier in Rijswijk, want daar waren ook Koperwieken waargenomen.
Nadat ik mijn vingers weer op temperatuur hebt gebracht in mijn auto, rij ik naar het landgoed. Ik hoopte stiekem ook op een Roodborst in de sneeuw, aangezien ik daar 1,5 jaar geleden ook een leuke ontmoeting had met een Roodborst in de sneeuw zie hier.
Al snel zie ik een aantal Koperwieken foerageren op de grond tussen de blaadjes. Ik zorg voor een laag standpunt, en merk dat hij/zij zich niks aantrekt van mijn aanwezigheid. Ik heb er een mooie serie aan overgehouden.
Af en toe vertrouwde die het niet, en ging toch maar even wat hoger zitten.
Vlakbij waar ik deze Koperwiek heb kunnen vastleggen hoorde ik een ander bekend vogelgeluid in een struik. Een klein vogeltje...nog kleiner als een Winterkoning, en vele malen mooier, namelijk de Vuurgoudhaan. Hij hangt in bijna onmogelijke poses aan een dennentak.
Helaas kijkt hij hier niet in de lens, maar vind de kleurencombinatie en de setting zo mooi.
Ik besluit om een rondje te lopen langs de plas, omdat er een aantal grote wakken liggen tussen het bevroren ijs. Genoeg watervogels te zien, zoals een honderdtal Kuifeenden. Wat kunnen die boos kijken af en toe.
Verder zie ik nog genoeg wilde eenden, en een behoorlijk aantal Meerkoeten, en nog een stuk of 15 Blauwe Reigers, maar die krijgen allemaal geen aandacht voor mijn lens. Die wel mijn aandacht kregen waren 2 Staartmezen, die bijna mijn lens inkropen, zo dichtbij kwamen ze.
Ook loop ik bijna voorbij deze Halsbandparkiet, die bijna niet opvalt door de bamboebladeren.
Ja en dan gebeurt het, waar ik op hoopte. Ik zag een Roodborst huppelen in de sneeuw. Ik neem meteen ultra laag standpunt in, en wacht geduldig af, in de hoop dat die dichterbij komt.
Gelukkig dit Roodborstje trekt zich totaal niets aan van mij, en gaat zelfs even poseren voor me.
Hij wordt zelfs nieuwsgierig en loopt nu wel héél dicht naar mijn lens toe. Ja dan maar even een portretje.
Het lijkt er zelfs even op alsof die mijn lens in wil!!
Zo wat is dit gaaf zeg!!!!! Ik denk dat hij op een gegeven moment maar 10cm van mij vandaan liep. Het is me dan toch nog gelukt om die plaat te maken die in mijn hoofd zat.
Niet veel later gaat die nog even op een mooi takje zitten.
Wat is het dan lekker als je met zulke platen weer richting huis gaat, en wat heb ik dan toch een mooie hobbie.
Helaas geen winterse blog vanuit de AWD, maar ik kan hier toch ook wel tevreden mee zijn. Toch wil ik jullie bedanken voor al die winterse AWD blogs, zo kan ik alsnog genieten!
Groeten,
Remco
Eénmaal aangekomen bij Lentevreugd, zag ik dat de boswachter met aanhangwagen, het gebied in rijd. Natuurlijk om de Konikpaarden en Schotse Hooglanders bij te voeren met hooi. Tja zeg dan maar dág met je foto's van de SHL's en Konikpaarden in de sneeuw. Toch loop ik nog een rondje in het gebied, en zie wat Watersnippen en Bokjes wegvliegen. Ja op de foto krijgen is me helaas niet gelukt. Ook vliegen er 2 Groene Spechten achter elkaar in vlucht, ook die gingen te snel voor mij. Uiteindelijk hielt ik het maar voor gezien. Ik ging 2 dagen later nog eens een kijkje nemen in Wassenaar, en toen kon ik nog net een Schotse Hooglander fotograferen in de sneeuw.
Als ik verder het gebied in loop zie ik nog een andere fotograaf aan komen lopen. Het blijkt dus Peter te zijn. Het was behoorlijk koud die morgen en met een straffe wind in het open gebied voelde het al gauw nog kouder aan. Gelukkig heeft Peter koffie bij zich, dus we drinken samen een bakkie en kletsen lekker bij. We horen in de verte het bekende geluid van de WIlde Zwanen in de lucht. We hadden gelijk. Er vlogen even 26 Wilde Zwanen over, waarvan je duidelijk kunt zien dat er één jonge bij zit.
Nadat er verder weinig te zien was, en ik bijna geen gevoel meer had in mijn vingers, besluiten we naar huis te gaan.
Het was nog redelijk vroeg dus had ik nog even de tijd om naar mijn vaste plekkie te gaan hier in Rijswijk, want daar waren ook Koperwieken waargenomen.
Nadat ik mijn vingers weer op temperatuur hebt gebracht in mijn auto, rij ik naar het landgoed. Ik hoopte stiekem ook op een Roodborst in de sneeuw, aangezien ik daar 1,5 jaar geleden ook een leuke ontmoeting had met een Roodborst in de sneeuw zie hier.
Al snel zie ik een aantal Koperwieken foerageren op de grond tussen de blaadjes. Ik zorg voor een laag standpunt, en merk dat hij/zij zich niks aantrekt van mijn aanwezigheid. Ik heb er een mooie serie aan overgehouden.
Af en toe vertrouwde die het niet, en ging toch maar even wat hoger zitten.
Vlakbij waar ik deze Koperwiek heb kunnen vastleggen hoorde ik een ander bekend vogelgeluid in een struik. Een klein vogeltje...nog kleiner als een Winterkoning, en vele malen mooier, namelijk de Vuurgoudhaan. Hij hangt in bijna onmogelijke poses aan een dennentak.
Helaas kijkt hij hier niet in de lens, maar vind de kleurencombinatie en de setting zo mooi.
Ik besluit om een rondje te lopen langs de plas, omdat er een aantal grote wakken liggen tussen het bevroren ijs. Genoeg watervogels te zien, zoals een honderdtal Kuifeenden. Wat kunnen die boos kijken af en toe.
Verder zie ik nog genoeg wilde eenden, en een behoorlijk aantal Meerkoeten, en nog een stuk of 15 Blauwe Reigers, maar die krijgen allemaal geen aandacht voor mijn lens. Die wel mijn aandacht kregen waren 2 Staartmezen, die bijna mijn lens inkropen, zo dichtbij kwamen ze.
Ook loop ik bijna voorbij deze Halsbandparkiet, die bijna niet opvalt door de bamboebladeren.
Ja en dan gebeurt het, waar ik op hoopte. Ik zag een Roodborst huppelen in de sneeuw. Ik neem meteen ultra laag standpunt in, en wacht geduldig af, in de hoop dat die dichterbij komt.
Gelukkig dit Roodborstje trekt zich totaal niets aan van mij, en gaat zelfs even poseren voor me.
Hij wordt zelfs nieuwsgierig en loopt nu wel héél dicht naar mijn lens toe. Ja dan maar even een portretje.
Het lijkt er zelfs even op alsof die mijn lens in wil!!
Zo wat is dit gaaf zeg!!!!! Ik denk dat hij op een gegeven moment maar 10cm van mij vandaan liep. Het is me dan toch nog gelukt om die plaat te maken die in mijn hoofd zat.
Niet veel later gaat die nog even op een mooi takje zitten.
Wat is het dan lekker als je met zulke platen weer richting huis gaat, en wat heb ik dan toch een mooie hobbie.
Helaas geen winterse blog vanuit de AWD, maar ik kan hier toch ook wel tevreden mee zijn. Toch wil ik jullie bedanken voor al die winterse AWD blogs, zo kan ik alsnog genieten!
Groeten,
Remco
Labels:
Aegithalos caudatus,
Erithacus rubecula,
Koperwiek,
natuurfotografie,
Redwing,
Regulus ignicapilla,
robin,
roodborst,
rvdaalenfotografie,
staartmees,
Turdus iliacus,
vogelfotografie,
vuurgoudhaan
Abonneren op:
Posts (Atom)






































































