De passie van fotografie met of zonder pijn!?

Het is alweer een enige tijd geleden sinds mijn laatste blog (2 November). De reden hiervan is dat ik begin November last kreeg van mijn onderrug. Omdat het eigenlijk steeds erger dan minder werd, heb ik een bezoek gebracht aan de huisarts. Die kwam tot de conclusie dat ik een lichte vorm van hernia heb, aangezien de pijn doorstroomde naar mijn linkerbeen (tinteling). Het uit bed stappen ging daardoor ook steeds moeilijker en pijnlijker. Het advies van de dokter was dan ook: rustig houden maar wel goed blijven bewegen, en goede fysiotherapie. Na een aantal fysio-behandelingen ging het zachtjes aan wel iets beter. De tinteling in mijn linkerbeen werd minder, maar de pijn 's morgens was/is  nog wel heftig. Met de medicatie van Diclofenac (pijnstillers) en Paracetamol (500mg) moest de pijn wel verminderd worden. Nu moet ik zeggen de ene dag ging het weer iets beter, en de andere dag had ik weer heftige pijn toen ik uit bed stapte. Op een gegeven moment werd ik er echt gek van. Je zit thuis, je verveelt je, je moet je rustig houden, je hebt nergens zin in. Nee dan werk ik liever met geen pijn, dan dat ik zo thuis zit. Nu had ik wel een positief vooruitzicht, want voor eind november werden we uitgenodigd door een kennis om een weekend door te brengen in een bungalow huisje in Gelderland. Voordat ik last van mijn rug kreeg, keek ik daar erg naar uit, maar nu ik met mijn rug zit, keek ik er héél erg tegen op. Ander bed....nog meer pijn 's ochtends, maar wel ff andere omgeving, en ontspannender, en ook de mogelijkheid om vanuit het huisje vogels te kunnen vastleggen.
Uiteindelijk toch gegaan. Een zware Diclofenac zetpil (100mg) gekregen van die kennis, en het er toch op gewaagd.
Zaterdagochtend zonder pijn wakker geworden, omdat ik die avond daarvoor de zetpil heb ingebracht. Een mooie foto setting gemaakt voor de bosvogels en eekhoorns, door middel van takken en vogelvoer. Nu maar lekker wachten op wat er op afkomt. Ik hoopte dat de Kuifmees ook regelmatig langs zou komen, want dat vind ik toch wel de mooiste vogel onder de mezen familie. De eerste vogels komen voorzichtig een bezoek brengen, onder andere deze Koolmees..

De Pimpelmees kan dan natuurlijk niet achterblijven..

En nog een vogel uit de mezen familie, de Glanskop..

Deze Glanskop had ik nog niet veel eerder kunnen vastleggen in zo'n setting, dus extra tevreden met deze opnames.

Uit onverwachte hoek duikt er ineens een Grote Bonte Specht in mijn fotostudio. Het is een Grote Bonte Specht man, te zien aan zijn rode vlek achterop zijn koppie. Hij durfde geen poging te wagen aan het ruime aanbod vogelvoer. Dichterbij als deze foto kon ik hem niet vastleggen.

Na enige tijd kwam dan eindelijk de mooiste mees, de KUIFMEES. Alle focus is op deze mees, die dan ook regelmatig langs komt om wat te snoepen. Alleen het is ook weer zo'n ADHD vogeltje die géén moment stil zit. Nu ik zo aan het schrijven ben, en het over een ADHD vogel hebt, vergeet ik helemaal een andere vogelsoort die ook regelmatig te zien was, en dat is, de Boomklever. Omdat ik naar mijn idee al genoeg opnames heb van deze ADHD vogel, heb ik me beperkt tot een aantal tegenlicht opnames van deze Klever.

Eindelijk zijn we bij de Kuifmees. Een niet alledaags vogeltje, die dan ook alleen maar in bosrijke omgeving te zien is. Aangezien ons huisje gelegen is een bosrijke omgeving, moest het haast wel zo zijn dat ik deze mees te zien kreeg. Ja hoor na een aantal uurtjes heeft ook de Kuifmees het plekje gevonden waar veel lekkers ligt.

Het licht is natuurlijk wéér eens niet optimaal, omdat ze meestal 's morgens vroeg het actiefst zijn + dat ik door het raam moet fotograferen. Na ook een hoop onscherpe opnames heb ik toch een selectie kunnen maken van opnames die naar mijn tevredenheid zijn.

Hij/zij ging ook op het mooiste takje zitten (aantal seconden).

Hier nog een aantal geslaagde opnames van deze Kuifmees..

De volgende dag zag ik zelfs 2 Kuifmezen een bezoek brengen aan de fotostudio, helaas kreeg ik het niet voor elkaar om ze beide op één foto te krijgen. Toch wil ik jullie in mijn ogen de mooiste foto laten zien van de Kuifmees. Gemaakt in tegenlicht, wat toevallig ook de nieuwe maandopdracht was voor de maand November op birdpix (vogel in tegenlicht, waarbij de doortekening van de vogel nog goed zichtbaar is). Zo aan de reacties te lezen eindig ik sowieso in de top 5. Hier de desbetreffende foto.

30 November wordt de winnaar op Birdpix.nl bekend gemaakt. Ik houd jullie wel op de hoogte mocht ik in de top 3 eindigen.

Niet alleen vogels kreeg ik voor mijn lens maar ook mijn favoriete zoogdiertjes, de Eekhoorn. Omdat ze redelijk dichtbij kwamen kon ik een paar mooie portretten maken van deze leuke dieren.

Dit waren de waarnemingen die ik vast kon leggen met mijn camera vanuit het bungalow schuilhuisje.

Ik hoop dat het vanaf nu de dag dat ik dit blog schrijf alleen maar beter met mijn rug gaat, en ik met volle passie mijn mooiste hobbie kan voortzetten door middel van lekker de natuur in te trekken en lekker te gaan struinen, zoals de AWD bv. Tot die tijd moet ik het doen met korte bezoekjes ergens waarbij er niet teveel van mijn rug gevraagd wordt. Ik wil dit blog eindigen met het bericht dat ik toch nog een bezoek aan de OVP hutten heb gewaagd in dat zelfde weekend, toen we in een bungalow huisje verbleven. Ik kan jullie verzekeren ondanks de zware dichte mist, een topdag gehad daar!!! Geen pijn in me rug (dankzij de zetpil) en heerlijke platen kunnen maken. Klein voorproefje.

Wordt vervolgd.......

Groeten,
Remco

Vogels van IJmuiden

Eerlijk gezegd wilde ik altijd al naar de kust, om daar de nodige Strand-en Steenlopers te fotograferen. Ik had al genoeg opnames op het net gezien van deze lopers. Eigenlijk kwam het er nooit van om die zelf te fotograferen, terwijl ik tenslotte op redelijke korte afstand van de kust woon. Ook een afspraak om met René Smits samen op pad te gaan stond al een tijdje. Tot zondag 30 Oktober, ik besluit de knoop door te hakken en kies voor een bezoek aan IJmuiden (zuidpier), en spreek met René daar af om ongeveer 07:15 uur. Als we aankomen ziet het weer er nog erg somber uit, met behoorlijk slecht licht. Maar het is nog vroeg dus het kan alleen maar beter worden. We besluiten de pier op te lopen, en zien hier en daar wat Meeuwen vliegen en rusten. Ook zien we een aantal keren Oeverpiepers wegvliegen. We lopen verder de pier op en zien de eerste Steenlopers foerageren. Het weer was dermate slecht en somber, dat een geslaagde foto er niet inzit. We lopen dan weer terug en kiezen om even naar de duinen te lopen. Daar was weinig tot niets te zien. Ja wat gaan we dan doen? Het was pas 09:00 uur en we vinden het allebei zonde om al naar huis te rijden. We besluiten dan weer richting de pier te lopen. Het wordt gelukkig al wat lichter, maar van zon is geen sprake. We zien aan de kust wat fotografen op hun hurken zitten en ééntje ligt plat op zijn buik vlakbij zee. Daar is vast wat te zien en te fotograferen....juist!!! Een groepje Drieteenstrandlopers. Ik ga eerst op me hurken zitten, maar ik wil een nog lager standpunt. Ik ga plat op me buik liggen in het (natte) zand.....oepssss, en maak de nodige foto's, zoals deze:

Sommige huppelen heen en weer, wat een erg grappig gezicht is, en soms komen ze bijna naar je toe lopen.

Ik voel mijn ellebogen al wegzakken in het zand, ook mijn lichaam zakt langzaam iets verder het zand in. Ik sta op............ja ik besef dan dat ik iets te enthousiast was. Onderkant jas en bovenkant broek nat en onder het zand, maar het ergste was nog....mijn camera die ook onder het zand zat!! (ja Loes ik weet het, je had me nog gewaarschuwd:( ). Ik hoopte maar dat er wel een paar gelukt waren. Toch ben ik tevreden met bovenstaande opnames.
Nu het licht beter is geworden lopen we weer de pier op. We lopen helemaal tot het end.

We blijven daar een tijdje staan, omdat daar meestal wel bijzondere waarnemingen worden ontdekt. Dat blijkt wel als ik een vogel over zie vliegen......!! Nadat ik hem hebt vastgelegd in vlucht dacht ik meteen aan een Roodkeelduiker, want die worden hier vaak waargenomen op deze plek. Maar als ik mijn foto thuis bekijk en op waarneming.nl kijk, zie ik dat het gaat om een juveniel Jan-van-Gent.

Enorm blij mee natuurlijk, omdat die ook nog eens scherp is. Exif-info: f/5, 1/1200sec., ISO-800, +0,3-stap
René stond iets verder van mij vandaan en die kreeg hem helaas niet meer in vlucht op. Hij heeft hem dan wel fraai zittend in het water...zie hier.
Ook krijg ik de kans om wat Steenlopers op redelijke afstand te fotograferen. Deze rust even uit op de vele rotsen/keien die daar liggen.

Net als deze Kleine mantelmeeuw.

Een Bonte Strandloper in winterkleed kwam ik ook nog tegen.

Nadat ik me prima vermaakt had met de Steenlopers en deze Bonte Strandloper, zoek ik René weer op, die wijst me erop dat hij de zeldzame Kuifaalscholver gezien heeft. Hij wijst naar het water waar die zich bevindt en ik maak dan deze foto.

Als je mij zou vragen wat het verschil is tussen deze Kuifaalscholver en de gewone Aalscholver dan zal ik zeggen dat de snavel van deze Kuifaalscholver lijkt op een zaagbek(eend). Zijn kuif is hier in ieder geval niet te zien. ;)
Een piratenschip wou ook nog wel even op de foto.

Als we langzaam teruglopen op de pier zien we dan eindelijk de Roodkeelduiker, wederom gaat het hier om een jong (juveniel) exemplaar. We klimmen wat over-en tussen de rotsen door, om zo een mooi laag standpunt te creëen. Af en toe kwam die dus mooi wat dichterbij, en konden we een hele reeks foto's maken van deze bijzondere duiker.

We stonden allebei achteraf gezien op een erg mooi plekje onderaan de rotsblokken, want deze Zeekoet kwam ook onverwachts voorbij.

Terwijl onderaan de rotsblokken een Steenloper en een Scholekster steeds dichterbij komen, maak ik daar dankbaar gebruik van.

Terwijl René druk bezig is om de vlugge Noorse Stern vast te leggen, die telkens een nood duik maakt om visjes te vangen...

probeer ik me kaartje vol te schieten met deze Steenloper en Scholekster.

Als we éénmaal de pier afgelopen zijn, gaan we nog even de Jachthaven in, maar daar is niet veel meer te fotograferen dan alleen maar een paar gewone Aalscholvers. 

Een ochtend die zo somber begon, qua weer en vogels, is uiteindelijk toch weer een geslaagde ochtend geworden, en ging ik huiswaarts met een vol geheugenkaartje. Het was erg leuk en gezellig om met René op pad te gaan. Eindelijk de man achter die geweldig mooie foto's ontmoet, die ook weer zijn passie deelt met de natuur en het fotograferen daarvan. We gaan elkaar vast en zeker wel vaker zien. ;)

Nu nog even over mijn vorige blog:

Ochtendstond heeft goud in de mond

Daarin schreef ik dat ik deze foto had ingezonden voor de maandopdracht "vogel in de mist"op birdpix.nl.

Maandag 31 Oktober is de uitslag bekend gemaakt en.......met 9x nominatie heb ik een 2de plek behaald met deze foto. Erg blij mee, en dat voor de eerste keer meedoen!!!

Ga nu weer snel al jullie nieuwe blogs bekijken en een reactie achterlaten.

Tot de volgende blog.

Gr,

Remco