Bronsttijd Edelherten in de Hoge Veluwe

Woensdag 21 September heb ik een dag vrij genomen van me werk om een dag naar de Veluwe te gaan. Ik had afgesproken met medeblogger Peter. Hij komt me 's morgens om half 6 ophalen, en we rijden eerst naar de Veluwezoom in Elsberg. We willen namelijk ook dáár vanaf een wildobersatie hut de bronst activiteiten horen en zien. We komen rond 7 uur daar aan, en horen al in de verte het oergeluid van de Edelherten. Helaas was de afstand behoorlijk, maar met onze verrekijkers kon je het geburl mooi aanschouwen. Toch heb ik nog een plaatje kunnen maken van een burlend Edelhert.

Helaas gebeuren de meeste activiteiten op een te verre afstand, maar zo nu en dan kwam er toch een Edelhert dichterbij.

Na ruim een paar uur in de hut te hebben gestaan, met de wind vol in onze gezichten, is er nog maar weinig te horen en te zien. We besluiten richting de Hoge Veluwe te gaan, en pakken ingang Hoenderloo. Het is nog lekker vroeg, dus we rijden rustig en relax door het nationaal park. Nadat we 's middags een bakkie hebben gedaan in het restaurant, gaan we naar "the place to be" de Wildbaan. Daar moet het vanmiddag allemaal gaan gebeuren. Als we éénmaal op de wildbaan aankomen zien we al wat geparkeerde auto's op zowel veld 1 als 2 staan. Uiteindelijk kiezen we toch om bij veld 2 te staan in verband met een mooiere omgeving, wat de foto's dan weer ten goede moet komen. We kletsen gezellig met een andere fotograaf, waarmee Peter die vrijdag daarvoor ook heeft mee staan praten. Hij was zo vriendelijk om zijn tweede statief aan mij uit te lenen. Ik oefen er op los met statief, totdat het plaatshert op veld 2 tevoorschijn komt met zijn roedel.
Van de honderduizenden foto's die er de afgelopen dagen op de Wildbaan gemaakt zijn, wil ik dan ook graag mijn foto's laten zien. Ik probeer de standaard foto's er een beetje uit te houden,maar soms ontkom je daar gewoon niet aan.
Hier mijn registratie vanaf de Wildbaan tijdens de bronsttijd van de Edelherten.

Met een geburl komt het plaatshert het veld op lopen.

De Hinden gaan al meteen opzoek naar de gestrooide appels en bix.

Af en toe was het dringen geblazen tussen de jonge Hinde.

In mijn eerder geplaatste blog van de wildbaan (zie hier), kwam ik die dag alleen maar een groep Hinden tegen. Dus ik was dan ook erg tevreden dat ik nu een Edelhert kon vastleggen.

Aan zijn ogen te zien op deze foto had hij duidelijk zin om een Hinde te dekken.

Hij probeerde het dus wel maar de jonge Hinde moet er natuurlijk niks van hebben.

Hier houd hij zijn roedel weer even goed in de gaten.

Hier probeert hij zijn Hinden nog meer te imponeren door middel van een stukje hei.

Stoere houding van deze man.

En dan nog 2 opnames die ik qua compositie wel geslaagd vind.

Als afsluiting van deze registratie nog een soort van Groeten uit.. foto.

Je hoopt natuurlijk die dag op een gevecht, of lepelende Hinden, maar ondanks dat dat uitbleef, heb ik toch een hele geslaagde dag gehad, met sowieso een aantal burlende Edelherten opnames.


Iedereen weer hartelijk dank voor zijn/haar reactie op mijn blog:

Zwemmende Vos in AWD

Groeten,

Remco

Zwemmende Vos in AWD

Hier dan het vervolg van mijn eerder geplaatste blog over de vos. 
Inmiddels kwam de andere jonge vos ook uit de struiken. Je zag ze naar elkaar kijken, en je zag gewoon dat ze naar elkaar toe wilde. Het was nu alleen de vraag, hoe zouden ze naar elkaar toegaan? De vos die aan onze kant stond, dronk eerst nog wat water.

Wij (ik, Herman en Henk) hoopten natuurlijk dat één van vos via het water naar de andere toeging. We deden daarom een aantal stappen achteruit, omdat we anders bang waren dat ze via het kanaal om zouden lopen richting de andere vos. 

Allebei voelen ze met hun voorpoten aan het water. Zou het dan toch echt gaan gebeuren, dat één van de vos via het water haar zusje komt begroeten?

 We genieten volop van dit moment, en hoopte maar één ding...zwemmen!!!
Ik wilde ze graag allebei in beeld hebben, terwijl ze vanaf de waterkant naar elkaar keken, maar met een 300mm is dat natuurlijk onmogelijk. Daarom heb ik 2 foto's dusdanig bewerkt dat het me alsnog gelukt is.

Dan lijkt het erop dat de vos die aan de overkant van ons staat, het water in wil gaan.

Maar het water is volgens haar misschien toch iets te koud, en gaat toch weer uit het water..

Dan probeert toch de andere vos het weer, die aan onze kant staat.

Zou zij het wel durven?

Yessssssss.....daar gaat ze...

Hier heb ik iets meer gecropt, om het van iets dichterbij te bekijken.

Jahoor ze heeft het gered. De begroeting volgt meteen. Echt heel gaaf om dit te zien!!

Natuurlijk eerst ff het water van haar afschudden..

En dan kan de begroeting beginnen...eindelijk weer bij elkaar..

En als laatste dan nog  een portretfoto van de jonge zusjes samen.

Uiteindelijk ging de achterste vos er vandoor, en gingen wij vol trots en voldaan ook weer onze wandeling vervolgen. We zeiden meteen, zo'n natuurlijk moment krijgen we niet meer.

Helaas is dit blog weer vele te lang geworden, maar zo'n fantastisch natuurlijk foto moment krijg je niet vaak, of eigenlijk nooit. Ik wil zo'n moment daarom heel graag met jullie delen, zodat jullie net zo genieten als dat wij deden.

Ik wil iedereen weer bedanken voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog:

Vos(sen) van de AWD......Eindelijk, en HOE?!

Wat ik in mijn volgende blog laat zien, weet ik nog niet. Ik loop zo gigantisch achter met blogs, dat ik jullie gewoon weer laat verassen.

Groeten,

Remco