Observeren van de Reebok..

Ga er maar even rustig voor zitten, want dit wordt mijn spannendste blog to nu toe.
Jullie weten inmiddels dat ik zaterdagochtend wederom naar Berkheide ben gegaan opzoek naar Reeën, zie laatste blog.
Ik heb daar een geweldige en best wel angstaanjagende belevenis meegemaakt!!! Deze belevenis wil ik graag met jullie delen.




Halverwege mijn wandeling zag ik een aantal meters voor me een Reebok achter een Reegeit aanlopen op graspad.

Ik besluit meteen half de struiken in te gaan, in de hoop dat ze me niet gezien hebben. Ik zit inmiddels in het gras tussen de struiken. Het was geen spectaculaire achtervolging maar wel een teken dat de bronst in volle gang is. Ik wacht dan een aantal minuten in de hoop dat ze dichterbij kwamen, maar de Reegeit ging langzaam de dekking in, en daarna volgde de Reebok haar na.


Dan zie ik recht aan de overkant van het graspad een goede plek om mezelf in de dekking te verplaatsen. Ik ga onder een boom zitten, in de schaduw en half hoog gras. Als de zon doorkwam dan had ik die mooi in mijn rug, en de wind stond dusdanig (pal in me gezicht) dat de Reeën me niet konden ruiken. Ik was dus goed voorbereid voor het moment dat ze voorbij kwamen....mocht het zo zijn. Na een kwartier/half uur zag ik een schim van de Reebok door de struiken heen. Hij kon me niet zien en niet ruiken. Hij loopt rustig over het graspad en begint te grazen aan het gras.

Af en toe hoorde hij wat, en bleef dus wel alert..

Hij keek ook een paar keer mijn kant op, maar ik bewoog op dat moment zo min mogelijk, en ging daarna weer rustig verder met grazen en aan zijn vacht likken..

Steeds terwijl hij rustig aan het eten was en niet mijn kant op keek, probeerde ik schuifelend dichterbij te komen. Ik kreeg hem dan ook steeds mooier en dichterbij in mijn zoeker.
De zon ging zelfs spontaan schijnen, terwijl de weersvoorspellingen niet al te best waren. Hij kijkt me weer recht in me lens aan, en nu is die toch wat nieuwsgieriger geworden..

Hij doet een paar stappen naar voren, terwijl ik rustig in continu mode door blijf schieten.

Hij staat weer stil om het te observeren, waar dat geluid vandaan komt, terwijl ik hem weer observeer..

En nu gebeurt er iets wat ik totaal niet had verwacht. De Reebok zet het op een rennen/snellopen. Je zou verwachten dat die zich omdraaid en wegrent de dekking in, maar hij komt recht op mij af rennen.......uhh jah.....kijk maar even....

Ik kan jullie vertellen......mijn bloed ging sneller stromen, en mijn hart ging steeds sneller kloppen. Toch blijf ik de ontspanknop ingedrukt houden, hoewel het ontspan op dit moment niet echt opgaat.
Ik kreeg hem dus ook steeds dichter in mijn lens..

Je ziet duidelijk op de foto's dat ik me goed in de dekking houd, door de schaduw rand onderaan en de grassprieten.

totdat hij op een gegeven moment besluit om binnen een straal van......ik denk 4 meter voor me te stoppen....

letterlijk oog in oog met een Reebok................pfffffffffff...wel gaaf, maar toch ook wel beangstigend kan je vertellen.

Hoewel die pal voor me staat blijft die alert, en houdt de Reegeit ruim achter hem in de gaten..

Levert voor mij natuurlijk wel mooie plaatjes op.

Ik was blijkbaar geen bedreiging voor hem en hij keert zich langzaam terug..

Als ik dan opsta zie ik hem nog net van afstand nieuwsgierig stilstaan voor de struiken.

Hij gaat dan dekking weer in met een burlend geluid opzoek naar zijn vrouwtje.

Ja moet ik hier nog van zeggen. Wat een onvergetelijk natuurmoment was dit. Dit moment zal ik niet meer zo snel vergeten. Wat ben ik blij dat de meeste opnames gelukt waren, zodat ik hier een mooie herinnering aan over heb gehouden. Ik denk dat ik van dit moment wel 100 foto's heb gemaakt van het begin tot het eind.

Ik hoop dat ik jullie met dit blog mijn geweldige en beangstigende belevenis van deze Reebok heb kunnen delen.

Ook wil ik iedereen bedanken voor zijn/haar reactie op mijn vorige blog:

Zoektocht naar Reeën...nu met succes verzekerd!!!

Tot de volgende nieuwe blog!!

Groeten,

Remco

Zoektocht naar Reeën...nu met succes verzekerd!!!

Begon ik laatst me blog Opzoek naar Reeën in Berkheide, Katwijk nog met: Jullie verwachten natuurlijk een reeks opnames te zien van Reeën in dit nieuwe blog. Ik hoopte dat graag met jullie te delen, maar........... Die maar kan ik nu gerust weglaten want, ik heb nu zoveel foto's van Reeën dat ik jullie ga vermaken met 2 blogs vol met Reeën foto's o.a.




Woensdag 20 juli, ik heb afgesproken met Peter Duijndam. Hij woont ongeveer 10 minuten van het duingebied Berkheide vandaan. Hij kent dan ook de juiste plekjes in dit gebied om met succes verzekerd Reeën te spotten. Ik had er zin in, een avondwandeling in de Katwijkse duinen, met als afsluiter een mooie zonsondergang. We beginnen onze wandeling. Al gauw zie ik iets in de dekking gaan. Dat moest een Reekalf zijn, want die had hij al eerder op die plek gespot. Helaas geen foto kunnen maken maar ik vervolg Peter zijn route. Als ik achter me kijk zie ik mooi de Watertoren in het volle avondlicht staan. Toch proberen om hem er helemaal op te krijgen met mijn 300mm lens. 

Als we op een duintop geklommen zijn ziet Peter op een behoorlijk aantal meters een slapende vos op een andere duin. Zodra ik er een foto van wil maken ziet die ons..

En gaat er langzaam vandoor. Naarmate het iets donkerder begint te worden, zien we op verschillende plekken Reeën op de vlucht slaan. peter heeft er duidelijk ogen voor, want hij ziet ze steeds eerder als ik. Als we dan op de weg terug zijn ziet hij een Reebok liggen op een duintop. We proberen langzaam dichterbij te komen, in de hoop dat hij nieuwsgierig blijft staan.....ja hij bleef nog heel eventjes stil staan op de top ook.

Voordat hij van plan is om er echt vandoor te gaan kijkt die nog even nieuwsgierig door de struiken door.

We zoeken een mooi plekje uit op 1 van de vele duintoppen, in de hoop wat te kunnen gaan zien of de Reeënbronst nu echt begonnen is. We hebben een prachtig uitzicht over de Katwijkse duinen, terwijl de zon langzaam aan ondergaat.

Staat mijn monitor nou scheef of loopt de zee gewoon schuin af?

Terwijl we van dit schitterende uitzicht genieten zien we rechts van ons 2 Reeën langszaam een aantal meters voor ons rustig voorbij lopen. Ik was zo gefocust met me camera op deze Reebok.

Dat ik deze Reegeit niet eens in de gaten had. Ik ben het ook niet gewend om zoveel Reeën te zien in 1 avond.

Na deze opname begint het echt te donker te worden, en is een scherpe foto niet meer haalbaar, door de te lange sluitertijd. We zien dan nog wel een Reegeit vlak naast ons op het wandelpad rustig eten maar die foto ging rechtstreeks de prullenbak in.
Het was echt een bijzonder mooie, gezellige en spannende avond. Wat heb ik veel Reeën gezien inclusief Reekalf, en ook nog een wilde vos. Mede dankzij Peter, want die wist natuurlijk ongeveer waar de meeste Reeën zich bevinden. Wil Peter daarom erg bedanken voor deze geslaagde avond. Neem ook gerust een kijkje op zijn fraaie blog. Hij komt namelijk ook regelmatig in de AWD, en maakt geregeld schitterende foto's van de vossen o.a.


Voor de mensen die deze blog nu te lang vinden, kunnen nu wegklikken of deze voorzien van een reactie. Andere bloggers die hiervan genieten en nog meer willen zien....


Zaterdagochtend 23 juli. De weersvoorspellingen waren het weekend niet goed (herfstachtig weer). Toch wilde ik hier graag 's ochtendsvroeg heen om een Reekalf bv. te fotograferen. Eigenlijk neem ik dezelfde route als die ik met Peter heb gelopen. Gelukkig maar want ik zie meteen al een Reegeit op een duin staan.

Het zonnetje scheen en het was droog, dus dat gaf me al een goed gevoel.

In de lucht vlogen ook constant 2 Buizerds rond, één ervan kon ik nog redelijk vastleggen.

Terwijl deze Buizerd niet meer dichterbij kwam, zette ik nog paar stappen naar voren en zie dan wat wegspringen in het hoge gras de struiken in...............een REEKALFFFFFF!! Ik richt me lens snel op het kalf en druk 3x achter elkaar af. Op 2 foto's zie ik op mijn display alleen maar gras en struik, maar op 1 foto...............yessssssss hebbes!!

Stiekem had ik voordat ik deze foto nam al een bijzonder gaaf, en best wel angstaanjagend moment meegemaakt en vastgelegd. Maar daarover straks meer.


Als ik weer op de weg terug ben, zie ik nog op behoorlijke afstand op een duin, een hele mooie Reegeit  haar maag vullen met gras en blaadjes.

Ik ga meteen op de grond zitten en observeer deze Reegeit. Zodra ze door de struiken loopt probeer ik snel dichterbij te komen en met succes....wat ziet deze Reegeit er prachtig uit, al zeg ik het zelf.

Onderweg naar de uitgang kom ik nog deze Heivlinder tegen, die ik nog niet eerder heb vastgelegd.

Ik ben weer terug bij mijn auto, en ik stap met een hele grote big smile me auto in.
Halverwege mijn wandeling zag ik namelijk ver voor me op een breed pad die bezaaid was met gras een Reegeit en Reebok.

De Reeën Bronst is duidelijk al aan de gang. Ik besluit dan zelf de dekking in te gaan, in de hoop dat ik wat moois voor me lens te zien krijg.
Wat ik te zien kreeg laat ik in mijn volgende blog zien. Hier alvast een cliffhanger.

Iedereen hartelijk dank voor de vele reacties die ik gekregen heb op mijn laatste blog:

Lepelaars in de Brabantse Biesbosch

Groeten,

Remco

Lepelaars in de Brabantse Biesbosch

De reden dat ik een bezoek bracht aan de Brabantse Biesbosch was ook met name door de grote hoeveelheid Lepelaars die zich daar bevonden. Ik had van tevoren op waarneming.nl gekeken, en daar stond dus dat er elke dag wel een behoorlijk aantal Lepelaars waargenomen waren. De eerste keer dat ik aankwam bij BB zag ik dan al snel een 30-tal Lepelaars foerageren. Helaas wel met behoorlijk veel tegenlicht moeten fotograferen.

Het was zo'n gaaf en grappig gezicht als je zo'n grote groep Lepelaars ziet foerageren. Ze gaan soms met ze allen achter of bij elkaar rennend door het ondiepe water. 
De unieke snavel gebruikt de lepelaar dan om onder water met heen en weer maaiende bewegingen prooidieren zoals kleine vissen op te jagen. Opgeschrikte prooien worden vervolgens met een snelle beweging uit het water gehapt. 
Helaas heb ik de video functie op mijn camera niet gebruikt tijdens dit moment.
Op een gegeven moment vliegen er een aantal weg en nu had ik mooi geen last meer van het tegenlicht, omdat ze de andere kant opvlogen.

Ik hield nog steeds waarneming.nl goed in de gaten om te kijken of ze daar nog steeds gezien waren. Er stonden op één dag zelfs 101 Lepelaars ter plaatse waargenomen.
Er moest dan ook wel héél véél mis gaan om geen Lepelaars meer tegen te komen.
Ik had ze dan ook de andere keer weer snel waargenomen, alleen zaten ze nu op een andere plek. Ook was de Blauwe Reiger op de voorgrond duidelijk aan het jagen.

Je ziet de Lepelaars hier goed onder water heen en weer maaiende bewegingen maken om prooidieren zoals kleine vissen op te jagen.

Ik had een mooi uitzicht. Ik maakte deze foto's namelijk vanaf een soort uitkijkpost, en dus op een verhoging, waarbij je mooi uitgestrekt zicht had op verschillende plassen.
De Lepelaars vlogen dan ook regelmatig boven mij, wat jullie zo te zien krijgen, maar ook zag ik deze 3 Lepelaars aan komen vliegen.

Als je goed kijkt zie je hier 2 juveniele Lepelaars. Te herkennen aan de zwarte punten aan het uiteinde van hun vleugels, en natuurlijk hun gele kortere lepelachtige snavel.

 De rechtse juveniel, duidelijk roepend in vlucht om weer aan te sluiten bij haar ouder.

En zo kwamen ze weer aan bij de rest van de Lepelaars.

Af en toe vloog er nog weleens één weg vanaf de plek waar ze zich bevonden in het ondiepe water. Ik zag deze dan ook figuurlijk op me afvliegen. Omdat ik hem al van veraf kon zien wegvliegen kon ik me gereed maken voor een mooie vluchtserie. De volgende serie is gemaakt met spotmeting, en met me monopod nog onder me camera meteen de lucht in focussen op deze Lepelaar. Oordeel zelf maar wat je ervan vind. Ik vind ze wel goed gelukt.

Ja ik weet het, deze blog is weer veel te lang geworden, maar als ik deze opnames ook nog eens bij mijn vorige blog moest plaatsen, dan werd het voor mij wel heel erg moeilijk kiezen. Kiezen is niet echt mijn sterkste punt namelijk.


Ik hoop dat jullie net zo kunnen genieten als dat ik doe/deed. Er zullen in de toekomst vast nog weer meer blogs komen vanuit de Brabantse Biesbosch. Misschien heb ik door deze blogs wat medebloggers ervan overtuigd om ook eens een bezoek te brengen aan de prachtige nationaal park.


Iedereen weer hartelijk dank voor al jullie reacties op mijn vorige blog:

Brabantse Biesbosch, Werkendam

Tot de volgende nieuwe blog.


Greetz,
Rem